پرداخت یارانه از جمله حرکتهای مثبت دولت و مجلس بود که با حمایت مقام معظم رهبری صورت واقع به خود گرفت . سالها بود که دولت ها خود را قیم ملتها دانسته واز سوی آنان در دخل و خرج تصرف می کردند ولی توزیع یارانه همانند توزیع بیت المال در صدر اسلام نشان دادکه باید باور داشت مردم خود تصمیم گیر بهتری هستند و میتوانند راجع به درآمد های عمومی خود تصمیم بگیرند.در دوران انقلاب اسلامی هم به تبع دولتهای غربی سازمانها و نهادهایی به وجود آمد تا توزیع درآمد را از طرف مردم به انجام برساند وجود کمیته امداد ، سازمان بهزیستی ، وزارات رفاه ، سازمان بازنشستگی ، تامین اجتماعی و..هزاران گروه مردم نهاد کمک رسانی و خیریه و مدرسه سازان خیر و امثال آن بدلیل موازی کاری تمام باعث افزایش فقر و بی عدالتی شده اند و همان طور که الگور غربی نتوانسته در غرب فقر را ریشه کن کند درایران اسلامی هم قادر نخواهد بود. برای توضیح بیشتر باید دانست که در صدر اسلام حسابداری و خزانه به شکل امروز معنی نداشت زیرا براساس دستور اسلام هرچه درآمد و یا غنیمت بود تا شب نشده بین مردم توزیع می شد و بیت المالی باقی نمی ماند تا خزانه ای باشد. پیامبر اسلام وقتی مسجد قبا را بنانمود در اطراف آن سه خانه برای خود ساخت یکی از آنها بیت المال بود و هرچه مالیات و خمس و زکات و غنیمت می آمد بلافاصله تقسیم می شد و حسابداری آن هم بسیار ساده بود: محاسبه و پرداخت زکات یعنی یک دهممحصول و پرداخت خمس یعنی یک پنجم درآمد بعهده پرداخت کننده بود و مشاورتا میتوانست از عاملین زکات نظر بخواهد با دریافت خمس و زکات عاملین نیز مختار بودند دستمزد خود را از آن بردارند و الباقی که به خزانه می رسید در همان خزانه محلی باید بین فقرا تقسیم می شد و اضافه آن به مرکز فرستاده می شد. در مرکز نیز بطور مساوی بین مردم تقسیم می شد. حجاج ابن یوسف ثقفی که حاکم شد دستور داد جلوی توزیع نقدی یارانه را بگیرند و آنها را ذخیره کرد و به کمک ایرانیان دیوان محاسبات به راه انداخت و خزانه داری و حساب وکتاب را باب کرد. این رویه غلط سرمشق موسسات مالی و بازرگانی غرب نیز قرار گرفت و کتب متعددمالی و مالیاتی در این زمینه نوشته و به آن عمل شد بعد از انقلاب اسلامی هم چون مرعوبین غربی اغلب قوانین را می نوشتند به این روش غلط حجاج لعنتی ادامه دادند تا اینکه با ارائه طرح هدفمندی یارانه ها مقرر شد به روش پیامبر برگشت شود و بیت المال تقسیم و به صورت مساوی بین مردم توزیع شود . ولی حجاجی ها دست بردارنبودند و مانند سابق معتقد بودند مردم توانائی برنامه ریزی مالی ندارند و باید دولت از طرف آنها برنامه ریزی کلان بکند! اما فرض کنید عیدی یارانه مبلغ دو میلیون ریال در اسفندماه به حساب مردم ریخته شود چه حادثه ای اتفاق می افتد اولا اعتماد بین دولت و مردم افزایش می یابد که این یک سرمایه گذاری عظیم است

ثانیا اعتماد به نفس خانوارها بالامی رود و انگیزه آنان بیشتر می شود

ثالثا تقاضا افزایش یافته لذا تولید کنندگان بیشتری به بازار رقابت می آیند و اشتغال افزایش می یابد

رابعا : سفر ها افزایش می یابد لذا نیازی به پرداخت هزینه سفر یا کارت سفر و یارانه های دیگر برای تشویق مردم نیست

خامسا امید به زندگی افزایش می یابد و دیگر برای بازنشستگی و یا بیماری دغدغه ای نمی ماند.

چون این رقم بالاتر از کمک های سازمان بهزیستی و کمیته امداد و امثال آن است لذا نیازی به بودجه برای کمیته امداد نیز دیده نخواهد شد

از اینرو ما می گوئیم سازمان های موازی همه یا باید منحل شوند و یا در ساز مان هدمندی یارانه ها ادغام شوند و یا اگر بحث رئیس و مرئوسی و است نام هدفمندی مثلا بشود امداد! سازمان هدفمندی امداد! تا ناراحتی برای بازاری ها هم پیش نیاید

وبلاخره اینکه در طرح انصراف از دریافت یارانه باید نکته ای گنجانده شود: شخص منصرف بتواند به نفع شخص دیگری کنار رود یعنی از فامیل ها یا آشنایان مستحقی را می شناسد یارانه خود را بنام او کند. که این خود یک طرح اسلامی است.

                                                 سید احمد حسینی ماهینی